Վերջին Նորությունները

ՑՈՒՑԱՀԱՆԴԵՍ Ի ՀԻՇԱՏԱԿ ՀԱՅ ԱԿԱՆԱՎՈՐ ԵՐԿՐԱԲԱՆԻ

   Երևանում նախապատրաստվում է միջազգային ցուցահանդես՝ «Մարդը և քարը» խորագրով: Այն նվիրված է Հայաստանի և Անդրկովկասի երկրաբանական ծառայության, լեռնային գործի և ՀՀ ԳԱԱ երկրաբանական գիտությունների ինստիտուտի և թանգարանի հիմնադիր, առաջին տնօրեն, պրոֆեսոր Հովհաննես Տիգրանի Կարապետյանի ծննդյան 145-ամյակին։

   Միջոցառմանը մասնակցելու հայտեր են ներկայացրել 15 երկրների 117 ներկայացու ցիչներ՝  երկրաբանական ծառայություններ, թանգարաններ, արվեստի կենտրոններ, քանդակագործներ, նկարիչներ, արվեստաբաններ:

   Անվանի գիտնականի հիշատակի այս յուրահատուկ արարողության կազմակերպիչներն են go.Earth.art շարժման հիմնադիրներ Պաուլո Դուարտե Ֆիլիպեն (նկարիչ, ռեժիսոր), Լյուսինե Բրայտշայդելը (նկարիչ, արվեստի գործերի հավաքորդ) ևՀՀ ԳԱԱ ԵԳԻ Հ. Կարապետյանի անվան Երկրաբանական թանգարանի վարիչ Գայանե Գրիգորյանը:

   Ուրախալի է նշել, որ այս նախաձեռնությանը արձագանքեցին և իրենց համագործակցությունն առաջարկեցին Պորտուգալիայում «Խաղաղություն և արվեստ» ընկերությունը (նախագահ՝ Ջուլիո Անթաո) և «Իրանի առաջատար արվեստ» ընկերությունը (նախագահ՝ Աբդոլրեզա Ռաբեթի):
Ցուցահանդեսի թեմատիկան հուշում է հենց խորագիրը՝ «Մարդը և քարը»:

   Քար հասկացությունը շատ լայն է: Դա կարող է լինել լեռ կամ մանկության հիշողությունների հետ կապված քար, կերակրի մեջ օգտագործվող քար՝ աղը, թանկարժեք քար, հուշանվեր, զարդաքարեր, քարեր, որոնցից ստանում են ներկ, երկրաբանական եզակի հուշարձան, նախամարդու կացարան, քարե գործիք և այլն։ Ցուցահանդեսի նպատակն է ցույց տալ մարդու և քարի փոխկապվածությունը՝ Քարի դարից մինչ այսօր:

   Ականավոր երկրաբան, գիտության վաստակավոր գործիչ, դոկտոր, պրոֆեսոր Հովհաննես Կարապետյանը (1875-1943) Հայաստանի երկրաբանական ծառայության սկզբնավորման շրջանի նշանավոր դեմքերից է: Նա մեծ դեր է խաղացել ոչ միայն Հայաստանի, այլև Անդրկովկասի երկրաբանական կառուցվածքի և օգտակար հանածոների հետազոտման և լեռնահանքային արդյունաբերության զարգացման գործում:

   1906թ. նա մեկնում է Շվեյցարիա, ընդունվում Լոզանի ինժեներական դպրոց, որտեղ առանձնակի մեծ ուշադրություն է դարձնում հատկապես մաթեմատիկական գիտելիքների հարստացմանը, միաժամանակ, որպես ազատ ունկընդիր, հաճախում է համալսարանի երկրաբանության դասախոսություններին:

   Այնուհետև հայ երկրաբանը տեղափոխվում է Բրյուսելի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի  լեռնային բաժին, ուր գործնական որոշակի գիտելիքներ ձեռք բերելուց հետո, ընդունվում է Բելգիայի արդյունաբերական խոշոր կենտրոն Մոնս քաղաքի հանքաբանական բարձրագույն դպրոց:

   Հովհաննես Կարապետյանը 1912թ. գերազանցության դիպլոմով ավարտում է Մոնսի դպրոցը և ստանում ինժեներ-երկրաբանի կոչում:  

   Դեռևս ուսման տարիներին նա հնարավորությունը բաց չի թողնում և այցելում է Եվրոպայի բազմաթիվ հանքավայրեր ու լեռնահանքային ձեռնարկություններ, և ինչպես իր պրոֆեսորների այնպես էլ առանձին արդյունաբերողների հանձնարարությամբ, զբաղվում է գիտահետազոտական ուսումնասիրություններով: 

   1917թ. մարտին նա վճռական ձայնի իրավունքով ընտրվում է Ալավերդու պղնձաձուլական գործարանի բանվորների պատգամավորների խորհրդի գործադիր կոմիտեի անդամ, գործուն մասնակցություն բերում «Կովկասյան աշխարհագրական ընկերության», «Հայկական ազգագրական ընկերության» և «Հայաստանի տեխնիկական ընկերության» ստեղծմանը:

   Հայաստանի կառավարության  հրավերով 1934թ. հոկտեմբերին Հովհաննես Կարապետյանը Թիֆլիսից փոխադրվում է Երևան կիրառական երկրաբանության և հանքաբանության գիտահետազոտական ինստիտուտ կազմակերպելու նպատակով:

   Մոտ երեք տասնամյակի ընթացքում Կարապետյանի հավաքած շատ արժեքավոր ու խիստ բազմազան երկրաբանական հարուստ հավաքածուների բազայի վրա, նրա անմիջական մասնակցությամբ ու ղեկավարությամբ 1937թ. Երևանում հիմնադրվում է գիտությունների ակադեմիայի հայկական մասնաճյուղի երկրաբանական ինստիտուտի թանգարանը:

   1943թ. նոյեմբերին ստեղծվում է Հայկական ՍՍՀ գիտությունների ակադեմիան, որի կազմի մեջ մտնող մի քանի ինստիտուտների շարքում իր պատվավոր տեղն է գրավում նաև Հովհաննես Կարապետյանի հիմնադրած երկրաբանական ինստիտուտը: Դրանով սկսվում է Հայաստանի երկրաբանության գիտական ուսումնասիրության մի նոր, ավելի արգասավոր շրջանը:

   Հայաստանի Ժողկոմխորհը բավարարեց Հայաստանի  գիտությունների ակադեմիայի նախագահության դիմումը և Հ. Կարապետյանի մահից հետո, նրա հիշատակը հավերժացնելու համար, 1944թ. օգոստոսի 26-ի որոշմամբ  երկրաբանական թանգարանը կոչվեց նրա անունով:

 

Նկարում.

-Մոնսի հանքաբանական դպրոցի 1912թ․ շրջանավարտները, կենտրոնում նստած է Հովհաննես Կարապետյանը։

-Հովհաննես կարապետյանը (աջից) Մոսկվա-Վոլգա ջրանցքի նախագծի մի խումբ աշխատողների հետ. Մոսկվա, 1932թՀովհաննես կարապետյանը (աջից) Մոսկվա-Վոլգա ջրանցքի նախագծի մի խումբ աշխատողների հետ. Մոսկվա, 1932թ.:

-Հովհաննես Կարապետյանը (ձախից նստսծ) երկրաբանական ծառայության աշխատողների հետ. Ալավերդի, 1927թ.:

Հուլիսի 19-ը Հանքագործի և մետալուրգի օրն է

ՀԱՐԳԵԼԻ  ԳՈՐԾԸՆԿԵՐՆԵՐ

   Ջերմորեն շնորհավորում ենք հանրապետության հանքարդյունաբերության և մետալուրգիայի ոլորտի բոլոր աշխատողներին, վետերաններին, կադրերի պատրաստման գործում ներգրավված մասնագետներին, դասախոսներին հանքագործի և մետալուրգի օրվա առթիվ, մաղթում քաջառողջություն, աշխատանքային և անձնական հաջողություններ՝ հանուն մեր երկրի տնտեսական զարգացման և մեր ժողովրդի բարեկեցության:

   Հանքարդյունաբերությունն ու մետալուրգիան եղել և մնում են երկրի տնտեսության առանցքային ճյուղերից. այդ իրողությունն առանձնապես ընդգծվեց աշխարհին պատուհասած համաճարակի պայմաններում, երբ նվիրված աշխատանքով ու անկոտրում կամքով դուք ապացուցեցիք, որ մշտապես կանգնած եք տնտեսության կերտման առաջնագծում և ձեր արժանի ներդրումն եք բերում երկրի հզորացման, անկախ գոյատևման կարևորագույն գործում:

Սիրելի բարեկամներ

Կրկին անգամ շնորհավորում ենք բոլորիս մասնագիտական տոնի առթիվ, ցանկանում ենք խաղաղ ու բարեկեցիկ առօրյա:

 

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՔԱԳՈՐԾՆԵՐԻ ԵՎ

ՄԵՏԱԼՈՒՐԳՆԵՐԻ ՄԻՈՒԹՅԱՆ ԽՈՐՀՈՒՐԴ

ՀԱՊՀ-ի բազայի վրա կստեղծվի ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Միջազգային կենտրոնի հայկական բաժանմունք

   Սույն թվականի հուլիսի 10-ին ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի հովանու ներքո Լեռնատեխնիկական կրթության կոմպետենցիանե¬րի Միջազգային Կենտրոնը, ի դեմս կառավարման խորհրդի նախագահ Վլադիմիր Լիտվինենկոյի և Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանը, ի դեմս ռեկտորի պաշտոնակատար Ռուբեն Աղգաշյանի, կնքեցին ՀԱՊՀ-ի բազայի վրա «ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Միջազգային կենտրոնի Հայկական բաժանմունքի» ստեղծման համաձայնագիրը։
   Ստորագրման արարողությանը մասնակցում էին ՌԴ նախագահի աշխատակազմի ղեկավարի օգնական Կիրիլ Մոլոդցովը, Նավթամթերքի համաշխարհային խորհրդի ազգային հանձնաժողովի նախագահ, Ռուսաստանի ՆԿՆ հանքարդյունաբերության ղեկավար Վալերի Յազևը, ՀՀ կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարության արտաքին կապերի և սփյուռքի վարչության պետ Արկադի Պապոյանը, ՀՀ արտաքին գործերի նախարարության ներկայացուցիչ Արթուր Հակոբյանը, Հայաստանի հանքագործների և մետալուրգների միության տնօրեն Վոլոդյա Կիրակոսյանը, Երևանի Գիտության և մշակույթի ռուսական կենտրոնի ղեկավար Սերգեյ Ռյբինսկին և ուսումնական ծրագրերի բաժնի վարիչ Աննա Մարգարյանը:
«Մեր առջև ծառացած մարտահրավերներից մեկը շրջանավարտների իրավասությունների բարձրացումն է, բարձրորակ կադրային ռեզերվի ստեղծումը, որը պահանջվում է մեր ազգային տնտեսությունների կողմից»,- ասաց Վ. Լիտվինենկոն ՝ հավելելով, որ «բիզնեսին անհրաժեշտ են մասնագետներ, ովքեր կիրառում են ժամանակակից տեխնոլոգիաներ և ունեն լրացուցիչ իրավասություններ, տիրապետում են օտար լեզվի, մասնագիտական համակարգչային ծրագրերի և այլն»:
   Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանի ռեկտորի պարտականությունները կատարող Ռուբեն Աղգաշյանը համագործակցության առավել նշանակալից ոլորտների շարքում թվարկեց նաև դասախոսների վերապատրաստումը, արտադրության հետ ինտեգրման կարևորությունը, համատեղ հետազոտություններն այնպիսի ոլորտներում, ինչպիսիք են էներգետիկ ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը հանքարդյունահանման և վերամշակող արդյունաբերություններում, պոլիմերային նանոկոմպոզիտների, ռոբոտաշինության, մեքենաշինության մեջ և այլն: «Համաձայնագիրը, որը մենք ստորագրեցինք այսօր, շատ տարբեր է այն պայմանագրերից, որոնք մենք ավելի վաղ կնքեցինք մեր գործընկերների հետ, քանի որ դրանք բավականին նեղ նպատակներ էին հետապնդում: Այստեղ մենք միանում ենք կոնսորցիումին ՝ ներկայացնելով ոչ միայն ինքներս մեզ, այլև Հայաստանի բոլոր բարձրագույն ուսումնական հաստատությունները: Սա, իհարկե, լրացուցիչ պատասխանատվություն է ենթադրում: Վստահ եմ, որ համատեղ ջանքերով մենք կկարողանանք հասնել անհրաժեշտ արդյունքի», – ասաց Ռուբեն Աղգաշյանը:
   Երևանի գիտության և մշակույթի ռուսական կենտրոնի տնօրեն Սերգեյ Ռիբինսկին նշեց ռուս-հայկական բարեկամության ամրապնդման վերաբերյալ համաձայնագրի ստորագրման կարևորությունը: «Կենտրոնը կդառնա կրթական, գիտական նախագծերի, գիտաժողովների հարթակ` ուղղված հանքարդյունաբերության արտադրության իրավասությունների բարձրացմանը և հանքարդյունաբերության հեղինակության ձևավորմանը, ինչպես նաև կապահովի ուսանողների, շրջանավարտների, ուսուցիչների և գիտնականների շարժունությունը:       Գիտության և մշակույթի ռուսական կենտրոնը միշտ պատրաստ է աջակցել կենտրոնի գործունեությանը», – ավելացրեց Ս. Ռիբինսկին:

   «ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Միջազգային կենտրոնի Հայկական բաժանմունքի» գործունեության հիմնական ուղղություններն են․
• ազգային և միջպետական մակարդակում էկոնոմիկայի հանքահումքային սեկտորում կայուն զարգացման սկզբունքների առաջխաղացումը՝ ներառելով ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի գլոբալ առաջնահերթությունների աջակցությունը,
• բազմաֆունկցիոնալ և հանրամատչելի որակյալ կրթության ապահովումը ու բոլորի համար ամբողջ կյանքի ընթացքում սովորելու հնարավորության խրախուսումը,
• ազգային, տարածաշրջանային և գլոբալ մակարդակներում գիտության, տեխնոլոգիաների և իննովացիաների ոլորտում համակարգերի ու քաղաքականության ամրապնդում,
• Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանը իրականացնելով «ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Միջազգային կենտրոնի Հայկական բաժանմունքի» գործառույթները, կամավորության և հավասարամատչելիության հիման վրա, «ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Միջազգային կենտրոնի» միջոցով իրականացվող Ծրագրերում, ապահովում է Հայաստանի համալսարանների, գիտական կազմակերպությունների և ընկերությունների մասնակցության կոորդինացիան։
   Ծրագրերը ուղղված են հետևյալ խնդիրների լուծմանը․
• ուսանողների, ասպիրանտների, դասախոսների և գիտնակաների գլոբալ շարժունության ապահովման համար միասնական միջպետական տարածության ստեղծումը,
• կամավորության սկզբունքով բուհերի դասախոսների և հանքահումքային համալիրի ընկերությունների ինժեներական կադրերի միջազգային մասնագիտական վկայագրերի ու հավաստագրերի շնորհման միասնական համակարգի ստեղծումը և ներդրումը,
• լեռնային արտադրության կոմպետենցիանե¬րի բարձրացմանը և լեռնատեխնիկական արտադրության հեղինակության ձևավորմանը ուղղված միջոցառումների իրականացումը,
• միջդիսցիպլինային հետազոտությունների մակարդակում, ուղղված ընդերքի հետ աշխատանքների հիմնահարցերին, համատեղ գիտական հետազոտությունների անցկացումը,
• միջպետական և միջազգային մակարդակում գիտության, կրթության, մշակույթի և լեռնային արտադրության ոլորտում այլ գործունեությունների իրականացումը։
   Կենտրոնի նպատակներն են `մշակել ուսուցման համակարգ և կարողությունների զարգացում: Կազմակերպությանը կոչ է արվում միավորել աշխարհի առաջատար համալսարանները `մեծ թվով առաջադրանքների իրականացման համար` ներառյալ ուսանողների, շրջանավարտների և առաջատար մասնագետների շարժունության համար պայմանների ստեղծումը, կրթական և մասնագիտական չափորոշիչները միավորելը, ստեղծելով միջազգային մասնագիտական սերտիֆիկացման միասնական համակարգ։

 

Золото из воды: как российские учёные добывают драгоценные металлы на отвалах техногенных объектов

    Российские учёные разработали технологию извлечения золота и других ценных ресурсов из отвалов на местах добычи полезных ископаемых. Для этого достаточно погрузить простой сорбционный модуль из пластика и угольной сердцевины в скважину. Таким образом потенциально можно извлечь десятки граммов золота за сезон эксплуатации каждого модуля, утверждают исследователи. Технология прошла успешную проверку на объектах Горнозаводского района Пермского края.
    Геологи Пермского университета (Пермский государственный национальный исследовательский университет, ПГНИУ) разработали простую технологию получения золота из горнопромышленных отходов.
    Заброшенные отвалы горнопромышленных производств давно стали частью ландшафта Пермского края. Возраст некоторых из них достигает 250 лет. Они до сих пор хранят в себе тонны драгоценных металлов, а протекающие под ними техногенные грунтовые воды по-прежнему являются золотоносными.
    Исследователи Пермского университета нашли способ добычи ценных ресурсов из таких вод с помощью сорбционных модулей — простых устройств, состоящих из перфорированного пластикового корпуса с сердцевиной из активированного угля.

    Когда грунтовые воды проходят через такую установку, частицы металла накапливаются в сорбционной сердцевине. По окончании работы полученный сорбент извлекается и отправляется на переработку для «добычи» золота и других полезных компонентов.
    «Плюсом такой технологии является возможность погружения ряда модулей на одном полигоне, что увеличивает эффективность добычи необходимого ресурса. За прошедшие 250 лет в России скопилось много техногенных отвалов с различными полезными компонентами, пригодными для извлечения», — рассказывает заведующий лабораторией Естественнонаучного института Пермского университета Виталий Брюхов.
Предложенная технология экономична, эффективна и не наносит вреда окружающей среде, отмечают пермские учёные.

    Каждый сорбционный модуль потенциально способен производить десятки граммов драгоценных металлов ежегодно, утверждают разработчики. Естественно, уровень добычи будет зависеть от концентрации металлических частиц в золотоносных водах отвалов. При этом стоимость одного модуля вместе с установкой составляет всего 10 тыс. рублей, сообщили в вузе.
Каждый модуль можно использовать на протяжении нескольких лет, периодически заменяя сорбент. Первые испытания были успешно проведены на техногенных объектах Горнозаводского района Пермского края в 2019—2020 годах.
    Как сообщили в пресс-службе университета, в настоящее время новая технология проходит процесс патентования. В дальнейшем планируется тиражирование разработки и на другие существующие в России техногенные отвалы. В ближайших планах учёных — разработка промышленных фильтров для добычи ценных ресурсов из отходов горного производства.

«Հայաստանի հանքագործների և մետալուրգների միությունը» իրավաբանական անձանց միություն է: Ստեղծվել է հանքամետալուրգիայի համալիրի միության անդամների ձեռնարկատիրական գործունեությունը համակարգելու, ինչպես նաև ընդհանուր գույքային շահերը ներկայացնելու և պաշտպանելու նպատակով:

Հետադարձ կապ

Էլ.փոստ: info@miningmetal.am

Էլ.փոստ: hanqmet@mail.ru

Հեռ: +374 (91) 49-03-46

Հեռ: +374 (94) 49-03-46

Ֆաքս: +374 (10) 46-22-29

Հասցե: Հայաստան,Երևան,Արտաշիսյան 10